// artikel

Algemeen

Van en over de artistieke mannelijke leden van Barraud en De Nerée.

Nadat ik afgelopen woensdag, of dinsdag, daar wil ik vanaf zijn, mijn stuk
over de vagina’s van De Nerée had afgerond stapte ik op mijn skateboardje om koffie te drinken bij Neerlands charmantste kunsthistorica om, al bladerend door Kenneth Clarks welbekende studie The Nude (1956), mijn conclusies en bevindingen dienaangaande nog eens rustig te bespreken.
Maar wie schetst mijn verbazing toen ik in plaats van een versgebakken stuk appeltaart na het openen van de deur een pets in mijn gezicht kreeg met haar chique handtas! ‘Zak hooi! Seksist!’ waren slechts enkele van de kreten die mij op de mistige ochtend verbaal toegesmeten werden en waar ik niet meer op kon antwoorden dan: ‘What up, babe?’

Bleek dat dat echt niet kon, dat ik, nota bene de beste decadente vriend van Joyce R.!, vanuit mijn blanke 40+ macho-hetero kunsthistorisch onderzoeksperspectief over artistieke vrouwelijke geslachtsdelen schreef en ze daarmee framede in een post-patriarchaal picturaal discours waarin de submissie van het vrouwelijk gezien wordt als de essentie van een kunst die, mede door uitschot als ik, feitelijk ten dode dient opgeschreven te worden.
Ja, jeez’, wat de fok, wist ik niet!
‘Schrijf dan ook eens een lulverhaal’, beet ze mij met haar mooie stemmetje en knappe gezichtje toe.

Ik heb het nu dertien keer gezegd en nog één keer dan: ik ben de beroerdste niet en ik wil dat best doen. Zo ben ik zoals u allen weet bijvoorbeeld een groot fan van de eerste Dicks single, dus why not?
Maar ik wéét gewoon geen Nederlandse kunstwerken van rond 1900 waarop het mannelijk geslacht het middelpunt vormt, zoals het dat, helaas dus!, in de rest van het vrouwonvriendelijke Nederland anno 2019 wel is.
Hier moest ik aan denken toen ik onlangs in Museum MORE de vier naakte broers Barraud aanschouwde (zie onderaan, afbeelding 2) Best decadent overigens, broederlijke incest, ondanks de kleine piemeltjes. Dat is dus in Nederland rond 1900 ondenkbaar, denk ik.
Enige maanden geleden kwam ik wel op mijn eeuwige zwerftochten langs vintage- en kringloopwinkels een groot mannelijk naakt van een Nederlands schilder van rond 1920 tegen. De eigenaar wou het echter niet verkopen en de naam ben ik vergeten dus hier heeft u ook niks aan. En daarnaast stond ook deze heer kuis met de bips in plaat van het voorfront naar de toeschouwer gekeerd.

Ik weet wel één frontaal mannelijk geschilderd naakt van rond 1900 en dat is helaas wéér van die eeuwige De Nerée. Kan ik ook niks aan doen. Wie dit leest en het beter weet dit graag melden in het belang van ons lopende onderzoek naar het concept van ‘fin de siècle’ en ‘decadentisme’ in het Nederlandse culturele veld van rond 1900 waarin ik deze concepten opvat niet als een traditionele thematische variant op een Europees thema maar ze beschouw als een kunstopvatting representerende waarin lust, zinnelijkheid en egocentrisme boven de moraal en dominante kunstvormen gaan en zo dus aansluiten bij een zeker vroeg Freudiaanse moderniteit waarin de wereld onttovert wordt en het subjectieve innerlijk tot in zijn uiterste consequenties geëxploreerd wordt.

Academisch gebazel terzijde betreft het Twee naaktfiguren uit vermoedelijk 1904, mogelijk begonnen in de loop van het jaar 1903. Het is vervaardigd met Oost-Indische inkt maar ook met gekleurde waterverf en alleen door die kleur al is het binnen De Nerée’s oeuvre een bijzonder werk. Het is ongeveer 22 bij 16 centimeter. De compositie doet denken aan De Nerée’s Vrouwelijk naakt op een taboeret uit 1903 maar misschien ook enigszins aan die van van Barrauds landgenoot Fernand Hodler. Rond 1906-’07 zou Hodler De Nerée’s grote kunstheld worden en het is niet onwaarschijnlijk dat hij hem in deze jaren ontdekt. De sporen van De Nerée’s oude liefde Beardsley zijn te zien in het grote gekleurde gouden vlak zoals Beardsley dat in rood deed op zijn Isolde. Zoals het leeuwendeel van De Nerée’s werk is het niet helemaal voltooid maar het is, neemt u dat van me aan, mocht het diverse malen beschouwen in de huidige privéverzameling, mooi en bijzonder werk dat we hier voor uw seksueel, uh, esthetisch, genoeg afbeelden.

FacebooktwitterFacebooktwitter

Reacties

(Nog) geen reacties op “Van en over de artistieke mannelijke leden van Barraud en De Nerée.”

Reageer

Foto van de dag