// artikel

Buitenlandse literatuur

Mallarmé’s Tombeau ter nagedachtenis aan Paul Verlaine

TOMBEAU

Anniversaire – Janvier 1897

Le noir roc courroucé que la bise le roule
Ne s’arrêtera ni sous de pieuses mains
Tâtant sa ressemblance avec les maux humains
Comme pour embenir quelque funeste moule.

Ici presque toujours si le ramier roucoule
Cet immatériel deuil opprime de mains
Nubiles plis lástre mûri des lendemains
Dont un scintillement argentera la foule.

Qui cherche, parcourant le solitaire bond
Tantôt extérieur de notre vagabond –
Verlaine? Il est caché parmi l’herbe, Verlaine

A ne surprendre que naïvement d’accord
La lèvre sans y boire ou tarir son haleine
Un peu profond ruisseau calomnié la mort.

Stéphane Mallarmé
naar aanleiding van de eerste sterfdag van
de dichter Paul Verlaine (1844-1896)
Verschenen in: La Reve blanche, 1897

De tijdschriftversie wijkt enigszins af van het manuscript.

Voor een beeld van het leven en werk van Stéphane Mallarmé verwijzen we naar het artikel dat in deze kunstenkrant op dinsdag 6 februari is verschenen onder de titel Stéphane Mallarmé — een tegenstem temidden van ontstemming.

FacebooktwitterFacebooktwitter

Reacties

(Nog) geen reacties op “Mallarmé’s Tombeau ter nagedachtenis aan Paul Verlaine”

Reageer

Foto van de dag