// archief

decadentisme

Dit trefwoord komt voor in 90 bijdrage(n)

Op bezoek bij en een interview met meneer J.-K. Huysmans in 1891

‘Gedurende alle jaren van mijn naargeestige jeugd bleef Huysmans voor mij een metgezel, een trouwe vriend; nooit voelde ik twijfel, nooit overweeg ik op te geven of me op een ander te richten.’ Zo  opent Houellebecqs nieuwste roman Soumission (Onderworpen) in de vertaling van Martin de Haan. (De Haan vertaalde overigens recent samen met de […]

‘In duizend stukken’ – Péladan en Khnopff in de Nederlandse krant (1885)

In de nieuwe aflevering van het literair-historische prachtblad Zacht Lawijd  schrijven wij uitvoerig over de verfijnde band die Henri Borel rond 1900 met de décadence litteraire en het decadent-symbolisme onderhield. Koopt de aflevering om uw kennis te vermeerderen alsmede de literaire tijdschriftcultuur van de nakende ondergang te redden! De usual suspects waarmee wij Borel hebben trachten […]

Fin de siècle patisserie

1 april 2015 – Hendrik Hemker schreef als leerling-patissier bij de befaamde Amsterdamse banketbakker F.T.Köttelbrink zijn recepten in een notitieboekje. De recepten uit de periode 1898-1899 behelzen korte aantekeningen, waar Hemker als vakman-in-spe gebruik van maakte. De meer dan honderd handgeschreven recepten zijn in hedendaags Nederlands uitgewerkt en toegelicht. De Amsterdamse patissier Cees Holtkamp leverde […]

Curieuse! als literaire bron voor Rôdeurs van Jan Toorop?

In zijn Romantic Agony merkt Mario Praz over Joséphin Péladans romancyclus La Décadence latine (1884-1925) op dat ‘wie zin heeft en geduld, in dat werk een overvloed van min of meer monsterlijke bloemen van den Boze [kan] plukken’. Zin hebben wij wel, en geduld ook, maar het punt is dat ook in deze internettijden het […]

Beardsley in de Maasbode: Kees Roovers (2)

Et voilà! Soms hoor je niks, soms hoor je van alles. Enkele dagen na onze Kees Roovers-oproep meldden zich reeds (kennissen van) de nazaten. Zij blijken zowaar en inderdaad nog werken van hun grootvader te hebben. Dat wordt nog nader op- en uitgezocht. Al wel kregen wij digitale kopieën van een uitgebreid artikel van Pieter Koomen […]

‘Gekweld door egoïsme en wellust en wreedheid en trots en geduld en medelijden’ – Over Schwob(fest)

Van de moderne literaire wereld begrijpen wij niet veel en die wíllen wij natuurlijk ook niet begrijpen. Wij blijven fijn thuis in de decadente villa in Amsterdam-Noord met de collectie Wagenvoort, Lorrain, Peladan & co. Genoeg te lezen. Toch valt ons, als wij oppervlakkig de boekenbijlagen scannen, wel eens wat op. Neem nu de stichting(?) […]

The Divine Marchesa

Tot 8 maart is in Venetië in het Palazo Fortuny de tentoonstelling The Divine Marchesa – Art and life of Luisa Casati from the Belle Époque to the spree years te zien. Casati was de lady Gaga van het fin de siècle en is geportretteerd door onder meer Van Dongen, Boldini, Bakst en nog vele vele andere […]

‘Een nieuwe Rubens!’ – over een kunstenaarsroman van Eduard Thorn Prikker

En daar is-ie weer, Eduard Thorn Prikker! Wij zijn uiteraard niet alleen maar (hoewel wel heel erg veel) met Kareltje bezig, dus we hielden op onze Mokumse boekensneuptochten op de decadente bakfiets immer de ogen open voor zijn kunstbroeders. Van die ultiem schaarse fin de siècle-roman Kunstmenschen hebben we ondertussen een deel gevonden. Ja, één deel: […]

André de Ridder – een wijzen jongeling

Heerlijk epigonaal zijn de drie vroege romans van André de Ridder (1888-1961), Belgisch kunstcriticus, auteur en redactielid van onder andere het kosmopolitische tijdschrift De Boomgaard, ‘Algemeen geïllustreerd Maandschrift voor Literatuur en Kunst’, dat slechts twee jaargangen kende tussen 1909 en 1911. Dit tijdschrift, gericht op Europa, het symbolisme en aanverwante stromingen als het dandyisme, estheticisme en decadentisme, is tegenwoordig zeldzaam en prijzig, maar de echte verzamelaar laat zich door deze futiliteiten natuurlijk niet afschrikken. Hoewel invloedrijk, heeft de Boomgaardgeneratie (waartoe ook Paul Kenis, Gust van Hecke en Hugo van Walden behoorden) weinig echt scheppend proza nagelaten, maar in de zeldzame werken die men toch van hen vindt wordt de psychologie van de toen contemporaine stedeling – lees fin-de-siècle-decadent – tegen de achtergrond van de moderne (groot)stad geanalyseerd.

‘Eene verdorvenheid in staat u te doen rillen’ – De Coulevain licht de décadence toe

Pierre de Coulevain, kent u die nog? Misschien niet bewust, maar toen u nog jong, niet gedegenereerd en uitgeblust was, er nog geen internet bestond en u nog de puf had om boekenmarkten en antiquariaten af te struinen op zoek naar aardig gebonden Huysmannen, voordelige eerste drukken van Couperus en gesigneerde Henry James-uitgaven, heeft u […]

Foto van de dag