// archief

Péladan

Dit trefwoord komt voor in 11 bijdrage(n)

Péladans ultieme decadente zonde van en voor Thierry Baudet.

Angst voor agressieve feminisering en castratie, een vermeende teloorgang van het vermogen van de jongste generatie om de door de voorvaderen geschapen cultuur-uitingen op waarde te schatten en eigen te maken, een verlangen naar een mythische tijd waarin mannen nog mannen waren en vrouwen vrouwen, waarin klassieke muziek het lezen van Vergilius begeleide en de […]

Oproep Péladan-vertalingen

24 augustus 2015 – Een lezersvraag/oproep. Bij ons weten is er van het literaire werk van Josephin Péladan nooit één letter in het Nederlands vertaald. Nu stuitten wij echter onlangs via Delpher op enkele nooit geziene berichten in Het Nieuwsblad voor den Boekhandel zoals die van van 2 februari 1923: een verzoek tot toekenning van […]

Tentoonstelling Séon

16 juni 2015 – Mocht u deze zomer in Normandië zijn, bezoekt u dan vooral het Musée des beaux-arts de Quimper. Gastconservator en groot symbolisme-kenner J.D. Jumeau-Lafond heeft als gastconservator een ongetwijfeld prachtige tentoonstelling gewijd aan Alexandre Séon: Alexandre Séon compte parmi les artistes les plus passionnants  du mouvement symboliste français qui s’épanouit à la […]

‘In duizend stukken’ – Péladan en Khnopff in de Nederlandse krant (1885)

In de nieuwe aflevering van het literair-historische prachtblad Zacht Lawijd  schrijven wij uitvoerig over de verfijnde band die Henri Borel rond 1900 met de décadence litteraire en het decadent-symbolisme onderhield. Koopt de aflevering om uw kennis te vermeerderen alsmede de literaire tijdschriftcultuur van de nakende ondergang te redden! De usual suspects waarmee wij Borel hebben trachten […]

Curieuse! als literaire bron voor Rôdeurs van Jan Toorop?

In zijn Romantic Agony merkt Mario Praz over Joséphin Péladans romancyclus La Décadence latine (1884-1925) op dat ‘wie zin heeft en geduld, in dat werk een overvloed van min of meer monsterlijke bloemen van den Boze [kan] plukken’. Zin hebben wij wel, en geduld ook, maar het punt is dat ook in deze internettijden het […]

‘Verduiveld geblaseerd wat de gewone ontroeringen betreft’ – La femme pauvre (1897) van Léon Bloy

Mag ik u in het geval dat u eens een goed, indrukwekkend en door en door decadent boek wilt  lezen, en ook nog zondagochtend ter Heilige Communie wilt gaan in uw leeglopende katholieke kerk om de hoek, het volgende werk aanraden? Kijk dan eens of u bij de volgende gelegenheid dat u in de één-euro-bakken […]

De duivel als literair agent in een decadente bestseller uit 1895

In het onlangs verschenen laatste nummer van het fraaie tijdschrift De Boekenwereld, dat is gewijd aan het verschijnsel van de literaire agent, staat te lezen dat dit beroep in de tweede helft van de negentiende eeuw in Engeland is ontstaan. In de roman ‘The Sorrows of Satan; Or, the Strange Experience of One Geoffrey Tempest, Millionaire’ (1895) van Marie Corelli wordt wel een zeer bijzondere ‘literary agent’ opgevoerd . Een armoedige en onsuccesvol schrijver wordt schathemelrijk én een gevierd auteur door de literaire bemiddeling van Satan zelve. […]

Paulbooks krijgt makeover

Goed nieuws voor bibliofielen met een interesse in de periode rond 1900. Paul Snijders – de ene helft van antiquariaat Fokas Holthuis – heeft zijn eigen afdeling Paulbooks een grote makeover gegeven en pakt het direct goed aan: in zijn eerste nieuwsbrief biedt hij o.a. een vroege roman aan van Péladan, een telegram van Alphonse Daudet, een vroege Ibsen-uitgave, en een fraaie Apuleius geïllustreerd door Ricketts. Om in de gaten te houden dus.

Jan Siebelink — Suezkade (2008)

Kijkt u eens aan. Een voortreffelijke, nieuwe roman van een bestsellende schrijver. Waarom in hemelsnaam deze alhier bespreken? Welnu, omdat ondergetekende op zeer bescheiden wijze een gut feeling heeft voor de décadence littéraire, en Suezkade kan mijns inziens hieronder geschaard worden. Dat aan werk van Siebelink dit predikaat gegeven kan worden is niets nieuws: zo schijnt het nimmer door mij gelezen Nachtschade (1975) behoorlijk decadent te zijn. Het is wat mij betreft echter iets te ver in de tijd verwijderd van the real thing om echt tot het decadentisme te kunnen behoren. Ook Suezkade kan ik niet onder het kopje polderdecadentisme scharen, maar opvallende en mij zeer behagende affiniteit heeft het hier zeker mee. […]

‘Peladanomanie’

Op deze mij onbekende term stuitte ik zojuist in een bespreking van de roman De Veilingmeester van Walter van den Broeck (Boekenpost, mei/juni 2008). Het woord refereert uiteraard aan de hier al eens aangestipte Joséphin Péladan en kan — volgens die ene site waarop de term te vinden is — als volgt worden gedefinieerd: “Péladanomanie […]

Foto van de dag