// archief

Van Booven

Dit trefwoord komt voor in 28 bijdrage(n)

Een studentikoze anekdote over Louis Couperus

Vlak na het overlijden van Louis Couperus stelde zijn biograaf in spé Henri van Booven en zijn jeugdvriend Frans Netscher een plakboek samen over de auteur. Eén aardig krantenknipsel daaruit bevestigt weer eens de reputatie van Couperus als clowneske fat. […]

Het debuut van Carel de Nerée tot Babberich

Het is vandaag 102 jaar geleden dat de hier veelbesproken dandy-kunstenaar Carel de Nerée tot Babberich overleed. Ter gelegenheid daarvan strooien wij met wat kruimels uit het niet-gepubliceerde archief. De Nerée begon zijn kunstenaarschap met schrijven. Wat bracht hem ertoe om het ganzenveer ter verruilen voor het penseel? […]

Henri van Booven – Tropenwee

Congo viert dit jaar zijn vijftigjarige onafhankelijkheid. Bij Congo denken we in de eerste plaats aan Joseph Conrad en zijn indrukwekkende classic Heart of Darkness. Maar ook de Nederlandse evenknie, Tropenwee van Henri van Booven, is de moeite waard. […]

Titaantjes – opgroeien in de letteren

‘Opgroeien in de letteren’ is het thema van de 75ste Boekenweek, die plaatsvindt van 10 tot en met 20 maart. Wat zijn eigenlijk de beste boeken over het kinderleven uit het fin de siècle? Het is weer tijd voor een lijstje. […]

Wakker worden in de nieuwe eeuw: iets over de Nederlandse romanopening rond 1900

Er wordt opvallend veel ontwaakt in de beginzinnen van romans die in of net na 1900 verschenen. Wellicht een symbool voor de overgang naar de nieuwe eeuw: het fin de siècle overleefd, de wereld is niet ten onder gegaan, dus aan de slag maar weer! […]

Fin-de-siècle varia

Met als slecht excuus drukte en het mooie weer deze keer weer in een notendop wat sprankelend, niet-zo-heet, nogal subjectief, fin-de-siècle-‘nieuws’. […]

De ogen van Couperus

De ogen zouden de spiegel van de ziel zijn. Niet elke biograaf kan zijn subject, de gebiografeerde, in de ogen kijken en aldus direct proberen diens ziel te doorgronden. Henri van Booven heeft dat voorrecht wel gehad. Of hij Couperus’ ziel geheel doorgrond heeft is de vraag, maar in ieder geval kon hij aan Johanna Funke (brief juni 1927) over zijn ogen de volgende, aardige observatie mededelen: […]

(Niet helemaal) fictieve receptie van De Nieuwe Gids

Daar kunnen we over lezen in de zéér (volledig) autobiografische roman Naar de diepte van onze vriend Henri van Booven. De roman verscheen in 1924, maar de scène speelt zich af rond 1891: […]

Een gedicht voor Carel de Nerée tot Babberich

Suist weer de avondtijd /en spreekt geluid van zachte dooden; / mijn lieve, zachte dooden zéér gewijd. /
Ik zie, hoe allen dag / de dingen sterven in oud dagelicht. / Ik zie tevreden naar dien dood en hoe ik lach. […]

De verloren brieven van Couperus aan vriend Wagenvoort (en Van Booven)

Over de ‘reconstructie van een verloren zoektocht’ naar de brieven van Maurits Wagenvoort aan Couperus schreef ik in 2006 in Arabesken. Zojuist stuitte ik tijdens de voorbereiding van een artikel in mijn digitaal archief op een mooie brief van Henri van Booven aan Maurits Wagenvoort die ik tijdens het schrijven van genoemd artikel niet tot mijn beschikking had. […]

Foto van de dag