// Archief per auteur

Sander Bink

Sander Bink schreef 598 bijdragen

Van en over seks en naakte vrouwen en bachantische wellust op Prins Odrons orgie.

Het even ongeloofwaardige als blijvende succes van uw favoriete   cultureel-historische internetwebsite is enkel te verklaren door de schrijnende belofte die deze in zich draagt. Het enige wat uw favoriete studeerkamerdecadent decadent maakt is dat deze tegen beter weten in doorgaat terwijl alles om hem heen, de, toch al weinig voorstellende, Nederlandse beschaving bijvoorbeeld, volstrekt is […]

Een maniak met een slecht geweten: Odilon Redon in de Kunstkring en in Kröller-Müller

In het Kröller-Müller Museum is onlangs een grote tentoonstelling over Odilon Redon geopend: very nice! Samen met Rops, Vallotton, Toorop en Schiele een van mijn favorietste rond1900-kunstenaars ever. Van zijn totaal bizarre en surrealistische werk kunnen wij hier op het rond1900-hoofdkantoor maar geen genoeg krijgen. Helaas is bijvoorbeeld een oorspronkelijk ets of litho van Redon buiten […]

Van en over het volstrekt vergeten Kleine kruis van zwarte steen en het vermoorde kind van Georges de Feure uit 1895.

Ver, ver weg van hier, in het barre deprimerende land der Nederlandse canonieke letterenstudies verscheen onlangs Van Constantijntje tot Tonio. Het dode kind in de Nederlandse literatuur. U begrijpt dat ik er niet over peins om mijn Vergilius en Proust opzij te leggen voor studies waarin ruw literair gemeen als Vondel, Tollens en Van der […]

Van en over Simon Mulder, Cornélie Huygens en Van Eeden.

De aantrekkingskracht van ‘de Tachtigers’ heb ik, en mijn collega’s hier op het rond1900-hoofdkantoor, nooit helemaal begrepen. Mijn eigen schuld is dat uiteraard niet, míj valt niets euvel te duiden want dat ik niet zat op te letten bij de Nederlandse les toen ik Sixteen Forever werd, was en ben gebleven kwam door de spruitjeslucht […]

Van en over Katrien en een onbekend portret van Edzard Falck uit 1910.

Toen ik gister twee pakken fairtrade koffie bij de LIDL had afgerekend en net op mijn skateboardje wou stappen om naar de eenzame decadente villa terug te rollen liep ik tot mijn vreugde Katrien D. tegen het lijf. Zij is niet alleen heel beroemd en knap maar ook nog enorm intelligent. Een beetje zoals ik, […]

Over Hanna’s Art Nouveau-hoekje en modern gevloek tegen de gemoedelijke eenvoud.

Aanstaande zaterdag opent in het Haagse Gemeentemuseum de tentoonstelling Art Nouveau in Nederland. Reuze benieuwd wat ze aan minder bekend werk weten op te duiken, wellicht een vleugje De Nerée, hebben we weer wat gratis PR voor ons projectje.  De focus ligt op toegepaste kunst en deel van de grafiek komt van onze jongere buurman […]

Op zoek naar De Nerée’s verloren model en muze Madame de S.

Wanneer in het rond 1900 spelende Sodom et Gomorrhe het gezelschap in een boemeltreintje naar het buiten van Madame Verdurin stoomt, bevindt zich daarin ook een mysterieuze Russische prinses die Cottard doet opmerken dat: ‘(…) de prinses in de trein [moet] zitten, ze heeft ons zeker niet gezien en is in een ander compartiment ingestapt. […]

Stabat Mater Dolorosa: van en over twee prachtwerken van Gustave Adolphe Mossa

Op de aanstaande TEFAF biedt de Brusselse kunsthandel Eric Gillis, gespecialiseerd in het symbolisme, twee heel mooie werken van Mossa aan. Bij mijn weten worden hoogwaardige werken van deze héél bijzondere decadent-symbolist zelden aangeboden. Het eerste werk is een landschap met de titel De fontein, ontstaan tussen 1905 en 1910 en is een aquarel op […]

Liefde is bescherming: van en over Couperus en Gorters Verzen 1890.

Liefde is bescherming. Zij dacht dat, zo zij liefhad, zij beschermen zou, zij hèm beschermen zou, voor het Leven, het Noodlot en zichzelf. Want liefde was haar het afsmekende gebed: het Noodlot zou niet durven verpletteren, een, die werd bemind… Dit zijn de mooiste drie zinnen uit de hele Nederlandse literatuur. De passages over de […]

In Memoriam Menno Wigman

Voor het eerst tik ik zonder enige vorm van retoriek of ongein, in tranen, denkend aan de dood, in de avond. Menno Wigman is dood. Fuck dude, fuckin’ fuck! Ik schakel nu niet over naar een klinische analyse van het zwartromantische-decadente gehalte van zijn oeuvre of wat ook. Het gaat om de mens Menno Wigman. […]

Foto van de dag