Een mausoleum in de polder

Het Friese Akkrum bewaart een mooi geheim. Eén van zijn zonen, Folkert Kuiper, die daar in 1843 werd geboren, emigreert naar Amerika en wordt daar schatrijk. Bij een bezoek aan zijn ouders wordt hij getroffen door de armoede daar en besluit hij in zijn geboortedorp een gasthuis voor bejaarden te stichten. […]

Het Friese Akkrum bewaart een mooi geheim. Eén van zijn zonen, Folkert Kuiper, die daar in 1843 werd geboren, emigreerde naar Amerika en werd daar schatrijk. Wellicht uit integratie-overwegingen veranderde hij zijn naam in Frank Cooper. Bij een bezoek aan zijn ouders werd hij geraakt door de armoede daar en besloot hij in Akkrum een gasthuis voor bejaarden te stichten.

In 1901 was het uit 22 aaneengesloten woningen bestaande gebouw met een markante middenpartij voor dat doel gereed. Het werd Coopersburg genoemd. In 1904 overleed Frank Cooper en hij werd samen met zijn eerder overleden vrouw  bijgezet in een mausoleum dat in de achtertuin van Coopersburg in 1906 werd gebouwd. Dit bouwwerk, hoewel traditioneel van opzet, vertoont een aantal art nouveau-details en oogt eigenlijk  zeer on-Hollands. Voor de vormgeving ervan was de Duitse architect Johann Hinrich Schröder verantwoordelijk. De tuin is vrij te betreden, het mausoleum uiteraard niet.

Lees ook:  Langs lijnen van verbijstering, femmes fatales en morphinomane cocottes in het Haags Gemeentemuseum.

In naam de humaniteit:
Alle minnsken binn myn broerren!
‘t Grootste geluk in deze wereld
is weggelegd voor hen die anderen
trachten gelukkig te maken.

Dat waren de woorden van de stichter bij de opening van Coopersburg.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.