Nico Weber Something happened on the day I died

‘Something happened on the day I died.’ David Bowie Blackstar Door schemerige, licht gebogen gangen de duisternis nog verder tegemoet. Met standbeelden van goden aan weerszijden, gesloten deuren in een zwarte gloed. Door hoge vensters schijnt de maan te midden van sterrentekens en kometenstaarten. Gewelven die, al is er geen geluid, een echo galmen, voor- … Lees “Nico Weber Something happened on the day I died verder

Ontluikend dichterschap. Autobiographische Einzelheiten

toen in Berlijn nog muren stonden Folge 1 Mijn moeder zei: ’Vannacht ga ik naar buiten. Als jij je ogen sluit, word ik een ster: die Königin der Träume, zielsverlangen. Mijn licht schijnt stralend over je gezicht.’ Ze kuste me, sloot zingend de gordijnen, ging naar beneden als de Duitse Zon. Een traan liep in … Lees “Ontluikend dichterschap. Autobiographische Einzelheiten” verder

Drive-In Saturday

 Drive in Saturday voor Marco Net na het voorjaar was je weer terug. Je haar gegroeid. Je tengere postuur iets langer dan ik me herinnerde. Je stond te ruiken aan de bloemen. Ik keek met een gevoel of het verboden was jou daar te zien — en wat ik zag mij niet ontroeren mocht. Nico … Lees Drive-In Saturday verder

Te dien dage dronken Rimbaud en Verlaine…

Te dien dage dronken Rimbaud en Verlaine uit kleine en ernstig-glinsterende bokalen van Absint, die waren de glinsteringen van kristallen en heldere starrenachten… uit der fiolen licht geschonken. Op den achterhof geroes van stemmen en ene melodie die bleef zingen meê en het geroes deed zwijgen, maar meêzong in duisterende stegen, donkerend onder  starrehelderen nanacht, … Lees Te dien dage dronken Rimbaud en Verlaine… verder

In Memoriam Menno Wigman

Voor het eerst tik ik zonder enige vorm van retoriek of ongein, in tranen, denkend aan de dood, in de avond. Menno Wigman is dood. Fuck dude, fuckin’ fuck! Ik schakel nu niet over naar een klinische analyse van het zwartromantische-decadente gehalte van zijn oeuvre of wat ook. Het gaat om de mens Menno Wigman. … Lees “In Memoriam Menno Wigman” verder

Een gedicht voor Nieuwe Kunst-vormgever Chris Wegerif.

In de reeks ‘Gedichten voor…’ schrijf ik geen rijmpjes voor u, dat kan ik niet en houd ook helemaal niet van poëzie, maar worden gedichten gewijd aan als het even kan de modernste kunstenaars van rond 1900 gedocumenteerd. Enkel en alleen om u en de kunstgeschiedenis te dienen. Het mooiste zijn natuurlijk de gedichten gewijd … Lees “Een gedicht voor Nieuwe Kunst-vormgever Chris Wegerif.” verder

Karel de Nerée Il y a la chute grande (1900-’01)

De val is eindeloos Het eeuwig dode De begraven ondergang Van eindeloze tijden. Mijn ziel is de vonk Essentie aller vonken De eeuwige hostie Waaruit mijn handen Godvrezend gevouwen Teer leven bevrijden Door de dorre val Van verstilde tijden. Mijn ziel is een vonk Een vergulde vonk Aanbeden Door mijn bleke handen Heilig bleek Als … Lees “Karel de Nerée Il y a la chute grande (1900-’01)” verder

‘Eenmaal, andermaal…!’ – Album Amicorum Marie Thorbecke, 1860

Bij het Amsterdamse veilinghuis Zwiggelaar wordt op dinsdag 5 december een heel bijzonder Album Amicorum geveild, namelijk dat van de dochter van de beroemde liberale politicus Thorbecke: Marie Thorbecke (1845-1929). Album Amicorum Marie Thorbecke, dochter van de grote staatsman, 1860-1868- Album [Amicorum] Marie Thorbecke, 1860 – circa 1868, 46 bladen in geornamenteerd linnen boekfacsimile-omslag met … Lees “‘Eenmaal, andermaal…!’ – Album Amicorum Marie Thorbecke, 1860” verder

‘Je weet het nooit’: Enkele notities bij het verzamelen van Couperus, deel 1.

Aan het begin van mijn leerjaren was ik er stellig van overtuigd archeoloog te worden. Liefst meteen. Voor een dergelijke studie had ik dan na de HBS nog een cursus moeten volgen die toegang gaf tot universitair onderwijs. Op die HBS was ik, na een basisjaar, terecht gekomen, met als alternatief het gymnasium. De keuze … Lees “‘Je weet het nooit’: Enkele notities bij het verzamelen van Couperus, deel 1.” verder

Zomer’s kleuren: Een onbekend gedicht voor Constance de Nerée uit 1913.

‘Ut pictura poesis. Hoe staat u daar eigenlijk tegenover, heer Bink?’, vroeg het kassameisje bij de Aldi ons gisterochtend. Welnu, aangezien wij als decadente drop-outs niet veel verder zijn gekomen dan de middelbare school, moesten wij wel even opzoeken wat dat betekent en wie Horatius ook al weer was. Oh, dát, ja, leuk! Ja, dat … Lees Zomer’s kleuren: Een onbekend gedicht voor Constance de Nerée uit 1913.” verder