Van en over de melancholieke Mauve-ontroering van Mela uit 1901.

Gaat u wel eens naar een schilderijen- tentoonstelling in het museum? Voor het gemak ga ik er vanuit dat het antwoord ‘ja’ is. In dat geval bent u wellicht wel eens geroerd geweest, plots voor een schilderij tot stilstaand komend en, u kennende, prevelde u niet veel meer dan de gebruikelijke clichés: ‘die kleuren…’, ‘knap … Lees verder “Van en over de melancholieke Mauve-ontroering van Mela uit 1901.”

Over fictieve Carels en Karels en Van Meerkerks De Starrenborg (1906)

Zoals de trouwe lezers weten heb ik van alles last. Ik heb last van immense verveling, van jaren geleden per ongeluk in de wij-vorm te zijn gaan schrijven, last van een heftige absintverslaving, last van u en alle andere burgermensen en, als De Nerée-biograaf heb ik ernstig last van overal-De Nerée-zien. En u hebt natuurlijk … Lees verder “Over fictieve Carels en Karels en Van Meerkerks De Starrenborg (1906)”

Reprise van het Parijse Banquet des Bouquinistes uit 1892 in Amsterdam

Najaar 1892 werd een kleine honderd bouquinistes, arme straatboekhandelaren langs de Seine, getrakteerd op een diner in het chique Parijse restaurant Le Grand Véfour. De schrijver en boekverzamelaar Xavier Marmier had dit vastgelegd in zijn testament – uit dank voor de vele aangename uren die hij bij de straatboekhandelaren had doorgebracht. 125 jaar later – … Lees verder “Reprise van het Parijse Banquet des Bouquinistes uit 1892 in Amsterdam”

‘Je weet het nooit’: Enkele notities bij het verzamelen van Couperus, deel 1.

Aan het begin van mijn leerjaren was ik er stellig van overtuigd archeoloog te worden. Liefst meteen. Voor een dergelijke studie had ik dan na de HBS nog een cursus moeten volgen die toegang gaf tot universitair onderwijs. Op die HBS was ik, na een basisjaar, terecht gekomen, met als alternatief het gymnasium. De keuze … Lees verder “‘Je weet het nooit’: Enkele notities bij het verzamelen van Couperus, deel 1.”

Zomertijd: de decadente rock’n’roll top 15.

All work and no play makes Monsieur de Phocas a dull boy.Terwijl u gehaktballen aan het grillen bent in uw decadente tent, werkt uw studeerkamerdecadent plichtsgetrouw en noodgedwongen door aan allerlei kleinere meesterwerken die waarschijnlijk pas na diens dood ontdekt worden en eerst dan worden uitgegeven in kleine bibliofiele oplagen, gebonden in mensenhuid en met … Lees verder “Zomertijd: de decadente rock’n’roll top 15.”

Vacature! Unieke decadente kans! Couperiaanse manager gezocht!

Rond1900.nl zoekt een manager om zijn hoofdredacteur Sander Bink, doorgaans onder invloed van absinth en hashish, een beetje onder controle te houden. Van u wordt verwacht dat hij niet wéér een stukje over een tweederangs symbolistisch schilder, derderangs volstrekt terecht vergeten Nederlands schrijvertje of, God behoede ons (de mensheid, de nakende ondergang wachtende) Carel de … Lees verder “Vacature! Unieke decadente kans! Couperiaanse manager gezocht!”

Van, over en uit het ongepubliceerde dagboek van een Couperusbiograaf

Oververfijnde lezeressen en lezers, duidt u het ons niet euvel dat we u niet elke dag een Jean Lorrain-vertaling, een vergeten Van Gogh-vernoeming of een verdwenen pornografisch romannetje voorschotelen. Zelfs wij, Neerlands laatste der decadenten, worden wel eens geroepen door het ruw gemeen-banale van wat doorgaat voor het werkelijke leven. Gelukkig bestaat dat werkelijke leven … Lees verder “Van, over en uit het ongepubliceerde dagboek van een Couperusbiograaf”

Zomer’s kleuren: Een onbekend gedicht voor Constance de Nerée uit 1913.

‘Ut pictura poesis. Hoe staat u daar eigenlijk tegenover, heer Bink?’, vroeg het kassameisje bij de Aldi ons gisterochtend. Welnu, aangezien wij als decadente drop-outs niet veel verder zijn gekomen dan de middelbare school, moesten wij wel even opzoeken wat dat betekent en wie Horatius ook al weer was. Oh, dát, ja, leuk! Ja, dat … Lees verder Zomer’s kleuren: Een onbekend gedicht voor Constance de Nerée uit 1913.”

Een bad trip en Oscar Wilde in Frits Hopmans De Opiumkit (1918)

Let’s go trippin’! In het vorige artikel werd Frits Hopman geïntroduceerd, in wiens oeuvre ik een verwantschap met het victoriaanse realisme bespeurde. Uit zijn kortverhaal Travestie uit 1918 bleek enige affiniteit met de negentiende-eeuwse literatuur. Hopmans De Opiumkit is van een ander kaliber. Het kortverhaal verscheen in de aprilaflevering van De Gids in 1918 en … Lees verder “Een bad trip en Oscar Wilde in Frits Hopmans De Opiumkit (1918)”

Over Exhibitionisten, Zoöphilen, Nekrophilen, Mixoskopisten en over Het huis met de roode lantaarn [1905]

Heeft u even de tijd voor de extra lange rond1900-aflevering van vandaag, dames en heren? In de Grote Geheime Geschiedenis van het Nederlands en Vlaams Decadentisme zou een belangrijke plaats moeten worden weggelegd voor vertalingen. De hoeveelheid oorspronkelijk Nederlands literair werk dat zich probleemloos laat verbinden met de décadence litteraire, symbolisme en neo-mystiek blijft nu … Lees verder “Over Exhibitionisten, Zoöphilen, Nekrophilen, Mixoskopisten en over Het huis met de roode lantaarn [1905]”