Over een onbekende tekening uit de Antwerpse tijd van Piet Slager

Enige tijd geleden bezocht ik, samen met da kunstminnende lady, eindelijk eens het Museum Slager in ‘s-Hertogenbosch, zoals sommigen van jullie weten de hoofdstad van de provincie Noord-Brabant. Dit kleine en zeer charmante museum is gewijd aan de Bossche schildersfamilie Slager waarvan diverse leden vanaf midden negentiende- tot loop twintigste eeuw bepaald niet onverdienstelijk de schilderskwast hanteerden. Ik moet eerlijk zeggen dat ik de Slagers enkel vaag van naam kende en nooit reden had om me er verder in te verdiepen. Tot een jaar of vijf geleden, toen ik me nader stortte op de Antwerpse jaren van Carel de Nerée. In 1895 tot 1897 bezocht hij daar de Handelsacademie en raakte bevriend met een clubje Nederlandse kunstenaars (w.o. Simon Maris, Gerard Gratama, Gustaaf van der Does, H.J. Wolter) die daar de Academie voor Beeldende Kunsten bezochten. Het moet hem op het spoor hebben gezet van de beeldende kunsten, die hij zelf op dat moment nog niet actief beoefende. Ik schreef daar twee jaar geleden over naar aanleiding van de groepsfoto gemaakt in het Antwerpse atelier van Wolter in 1896 (die ik hieronder nogmaals afbeeld).

Het geval wil dat Piet Slager junior ook tot die club heeft behoord. Hij was bevriend met Gratama, getuige H. Jeltes ‘De schilder Gerard Gratama’: ‘(…) naar Antwerpen, waar hij [Gratama] ook veel met Piet Slager (…) omging (…). (Op de hoogte, 1925, p. 196). Slager ging in 1895 naar Antwerpen. Slager behoorde hierdoor tot de artistieke inner circle van jonge Nederlandse en Vlaamse kunstenaars die in de jaren 1890 de Antwerpse terrassen onveilig maakten. Zoals de Vlaamse symbolist Edmond van Offel zich herinnerde uit de jaren 1890:

‘Tegen de avond verschenen op het terras gewoonlijk veel kunstenaars. De schilders kwamen er om hun ogen zich te laten verlustigen in het schouwspel waar moeder natuur, in de ruimte, dat reuzendoek schilderde en herschilderde met vegen licht en wind, gestadig verwentelend en verkleurend.'(Edmond van Offel Antwerpen 1900, p. 25)

Misschien staat Slager ook wel op bovenstaande foto? Ik herken hem echter niet. Al met al voldoende reden om Museum Slager te bezoeken. Ik had zijn werk ook nooit in het echt gezien, maar was aangenaam verrast. Hij werd later vooral bekend als portretschilder, maar deze twee Bossche stadsgezichten uit 1893 en 1894 waren direct mijn favoriete. Nice hoor!

Nu wil het geval dat ik in de loop der jaren per ongeluk al doende een bescheiden collectie werk van Karel de Nerée, zijn kringetje en aanverwante kunstenaars heb verzameld (of probeer te verzamelen). Toen ik een poosje geleden op een veiling een potloodtekening van Piet Slager tegenkwam sloeg ik dan ook met succes mijn slag. De tekening, zie onder, is namelijk gesigneerd en gedateerd ‘Anvers [18]96’. Groot ding (55 x 41 cm) in mooie contemporaine lijst. Reuze leuk natuurlijk! Ik noem het Meisje met de luit. As we tik zie ik het hier als immer links voor mij hangen.

Lees ook:  VERSCHENEN: Frits Lapidoth Goëtia (1893)

Het is misschien geen meesterwerk of zo’n fraai stadsgezicht in olie maar ik ben er wel door gecharmeerd, los van de rationele en documentaire aspecten. Uiteraard, want anders moet je geen kunstwerk kopen, puur verstandelijk. Het is duidelijk een academische studie naar poseermodel, het is bij vlagen wat hoekig, de houding wat statig en de expressie van het meisje iets expressieloos, maar het is knap getekend en heeft met mijn goede wil wel wat Pre-Rafaelitisch. Wellicht de invloed van zijn jeugdige Antwerpse schildersvrienden? Als onderwerp lijkt het mij ook een uitzondering in zijn oeuvre.

En éxtra leuk, en daarom dit uitvoerige wereldschokkende bij voorbaat veelgelezen artikeltje, is dat het als zodanig zeker zeldzaam is. In het boek van N. van der Heijden-Rogier over de Slagers lezen we namelijk in de paragraaf over Piets Antwerpse tijd:

‘Maar over Piets vorderingen op artistiek gebied [in Antwerpen] weten we niet bar veel. Er is slechts één schilderij van hem bekend uit Antwerpen: een tafereel, bestaande uit een staande man en een zittende vrouw. Meer weten we niet.’

Ik weet niet welk schilderij dat is, zag het meen ik niet in het boek en ook niet op de interweb. En mogelijk impliceert deze formulering dat er wél tekeningen of ander werk uit Slagers Antwerpse tijd overgeleverd zijn, maar daar heb ik geen spoor van gevonden. Bij dezen dus. Er zijn nu twéé werken uit de Antwerpse tijd van de minor but great artist Piet Slager junior bekend! Mocht u er meer hebben of meer weten van deze Antwerpse jaren dan weet u me als immer te vinden. Dank u.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.