Bloesems en bloed — Over Knut Hamsuns Victoria (1898)

‘If I were a carpenter, and you were a lady,’ zong Tim Hardin (1941-1980), ‘Would you marry me anyway – would you have my baby?’ De woorden zouden niet misstaan als motto van Victoria, de liefdesgeschiedenis van Knut Hamsun over een molenaarszoon en de dochter van een kasteelheer. Victoria is in 2011 heruitgegeven in een nieuwe Nederlandse vertaling. […]

‘If I were a carpenter, and you were a lady,’ zong Tim Hardin (1941-1980), ‘Would you marry me anyway – would you have my baby?’ De woorden zouden niet misstaan als motto van Victoria, de liefdesgeschiedenis van Knut Hamsun over een molenaarszoon en de dochter van een kasteelheer. Victoria is in 2011 heruitgegeven in een nieuwe Nederlandse vertaling. […]

Lopende vuurtjes — Engelse kunst en literatuur in Nederland en België rond 1900

Bij Uitgeverij Verloren is een nieuw jaarboek verschenen dat zich toespitst op de studie van de Nederlandse en Belgische cultuur van het fin de siècle. De eerste aflevering van Rythmus staat in het teken van de Nederlandse en Belgische culturele connecties met Engeland. Ook Anne van Buul en Sander Bink, medewerkers van rond1900.nl, schreven een bijdrage. […]

Bij Uitgeverij Verloren is een nieuw jaarboek verschenen dat zich toespitst op de studie van de Nederlandse en Belgische cultuur van het fin de siècle. De eerste aflevering van Rythmus staat in het teken van de Nederlandse en Belgische culturele connecties met Engeland. Ook Anne van Buul en Sander Bink, medewerkers van rond1900.nl, schreven een bijdrage. […]

Philip Zilcken en Edmond de Goncourt

‘Je crois être le seul Hollandais qui ait connu personnellement Edmond de Goncourt, mais comme il est toujours très délicat de parler de soi-même, ce n’est qu’avec scrupules que j’en viens à publier les souvenirs des excellents rapports que j’ai eus avec lui.’ Op het blog Flandres-Hollande een interessant bericht over Philip Zilcken en zijn contacten met de De Goncourt broeder.

‘Je crois être le seul Hollandais qui ait connu personnellement Edmond de Goncourt, mais comme il est toujours très délicat de parler de soi-même, ce n’est qu’avec scrupules que j’en viens à publier les souvenirs des excellents rapports que j’ai eus avec lui.’ Op het blog Flandres-Hollande een interessant bericht over Philip Zilcken en zijn contacten met de De Goncourt broeder.

Ongeluk in de liefde: geluk in de poëzie? Over W.B. Yeats en Maud Gonne

Momenteel huisvest de Utrechtse universiteitsbibliotheek een tentoonstelling over William Butler Yeats (1865-1939), die zaterdag 12 mei afgesloten wordt met een symposium. De tentoonstelling belicht zijn Ierse nationalisme, esoterische denkbeelden en latere poëzie, maar ook de belangrijkste gebeurtenis van zijn leven: zijn liefdesrelatie – of beter: het gebrek daaraan – met de Ierse nationaliste Maud Gonne (1866-1953). […]

Momenteel huisvest de Utrechtse universiteitsbibliotheek een tentoonstelling over William Butler Yeats (1865-1939), die zaterdag 12 mei afgesloten wordt met een symposium. De tentoonstelling belicht zijn Ierse nationalisme, esoterische denkbeelden en latere poëzie, maar ook de belangrijkste gebeurtenis van zijn leven: zijn liefdesrelatie – of beter: het gebrek daaraan – met de Ierse nationaliste Maud Gonne (1866-1953). […]

Verwaaid in de wind? Over Ernest Dowson

Hoewel zijn naam inmiddels vergeten is, zwerven er nog altijd dichtregels rond van de Engelse schrijver Ernest Dowson (1867-1900). Wie heeft immers nooit gehoord van Gone with the Wind, titel van Mitchells roman en de beroemde verfilming uit 1939? En ook de film en jazz standard Days of Wine and Roses (1962) zal bij velen bekend voorkomen. Beide uitdrukkingen danken we aan de bijzondere woordkunst van deze Engelse dichter, die symbool staat voor de decadente poëzie uit het Engelse fin de siècle. […]

Hoewel zijn naam inmiddels vergeten is, zwerven er nog altijd dichtregels rond van de Engelse schrijver Ernest Dowson (1867-1900). Wie heeft immers nooit gehoord van Gone with the Wind, titel van Mitchells roman en de beroemde verfilming uit 1939? En ook de film en jazz standard Days of Wine and Roses (1962) zal bij velen bekend voorkomen. Beide uitdrukkingen danken we aan de bijzondere woordkunst van deze Engelse dichter, die symbool staat voor de decadente poëzie uit het Engelse fin de siècle. […]

Nieuwe uitgaven Dedalus

De welbekende, aan de meer cutting edge en decadente literatuur gewijde Engelse uitgever Dedalus kondigt op haar vernieuwde website enkele fraaie nieuwe uitgaven aan: een nieuwe vertaling van Herman Bangs Ida Brandt (1896);  een nieuwe vertaling van J.K. Huysmans’ tweede roman Les Soeurs Vatards (1879); de bundel Alves and Co and other stories van Eca de Queiroz … Lees verder “Nieuwe uitgaven Dedalus”

UItverkoop bij De Slegte

Heden is het voorraaduitverkoop bij de hoofdstedelijke De Slegte, vanwege de aanstaande fusering met Scheltema. Er is weinig rond1900-gerelateerds te vinden, maar na even zoeken vindt u voor 2,50 euro een exemplaar van Ruud Vermeers biografie van een van de grootste en fascinerendste charlatans uit het fin-de-siècle: Aleister Crowley.

Heden is het voorraaduitverkoop bij de hoofdstedelijke De Slegte, vanwege de aanstaande fusering met Scheltema. Er is weinig rond1900-gerelateerds te vinden, maar na even zoeken vindt u voor 2,50 euro een exemplaar van Ruud Vermeers biografie van een van de grootste en fascinerendste charlatans uit het fin-de-siècle: Aleister Crowley.

Marie Corelli’s ‘waarschuwing’ tegen de Groene Fee

‘The Sorrows of Satan’ smaakte naar méér Marie Corelli (1855-1924). Haar ‘Wormwood: A Drama of Paris’ (1890), dat deels op de Jack the Ripper-moorden uit 1888 gebaseerd zou zijn, wordt wel beschouwd als ‘proto-modernistisch’ en dat is zo gek nog niet. Het vertelperspectief is zodanig subjectief dat de waarneming van de verhaalde werkelijkheid volstrekt door dat perspectief bepaald wordt. Een nieuw literair procedé waarvan inderdaad rond 1890 op het klassieke modernisme van Marcel Proust en James Joyce anticiperende voorlopers als eersten voorzichtig gebruik zouden maken. […]

‘The Sorrows of Satan’ smaakte naar méér Marie Corelli (1855-1924). Haar ‘Wormwood: A Drama of Paris’ (1890), dat deels op de Jack the Ripper-moorden uit 1888 gebaseerd zou zijn, wordt wel beschouwd als ‘proto-modernistisch’ en dat is zo gek nog niet. Het vertelperspectief is zodanig subjectief dat de waarneming van de verhaalde werkelijkheid volstrekt door dat perspectief bepaald wordt. Een nieuw literair procedé waarvan inderdaad rond 1890 op het klassieke modernisme van Marcel Proust en James Joyce anticiperende voorlopers als eersten voorzichtig gebruik zouden maken. […]

De duivel als literair agent in een decadente bestseller uit 1895

In het onlangs verschenen laatste nummer van het fraaie tijdschrift De Boekenwereld, dat is gewijd aan het verschijnsel van de literaire agent, staat te lezen dat dit beroep in de tweede helft van de negentiende eeuw in Engeland is ontstaan. In de roman ‘The Sorrows of Satan; Or, the Strange Experience of One Geoffrey Tempest, Millionaire’ (1895) van Marie Corelli wordt wel een zeer bijzondere ‘literary agent’ opgevoerd . Een armoedige en onsuccesvol schrijver wordt schathemelrijk én een gevierd auteur door de literaire bemiddeling van Satan zelve. […]

In het onlangs verschenen laatste nummer van het fraaie tijdschrift De Boekenwereld, dat is gewijd aan het verschijnsel van de literaire agent, staat te lezen dat dit beroep in de tweede helft van de negentiende eeuw in Engeland is ontstaan. In de roman ‘The Sorrows of Satan; Or, the Strange Experience of One Geoffrey Tempest, Millionaire’ (1895) van Marie Corelli wordt wel een zeer bijzondere ‘literary agent’ opgevoerd . Een armoedige en onsuccesvol schrijver wordt schathemelrijk én een gevierd auteur door de literaire bemiddeling van Satan zelve. […]

Geen kusjes meer voor Oscar Wilde

De graftombe van Oscar Wilde op begraafplaats Père Lachaise in Parijs is recent gerenoveerd. Het steen is ontdaan van alle kusafdrukken die er in de loop der tijd op zijn geplaatst. Een glazen barrière moet al te hartstochtelijke bewonderaars voortaan op afstand houden. Via nu.nl.

De graftombe van Oscar Wilde op begraafplaats Père Lachaise in Parijs is recent gerenoveerd. Het steen is ontdaan van alle kusafdrukken die er in de loop der tijd op zijn geplaatst. Een glazen barrière moet al te hartstochtelijke bewonderaars voortaan op afstand houden. Via nu.nl.